မိတ္ေဆြၾကီးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္

သူငယ္ခ်င္း
မင္း ေဆးလိပ္ေလ်ာ႕ေသာက္ကြာ
ေဆးလိပ္ေသာက္တာ မေကာင္းဘူး
အဲဒီက စျပီး
ကၽြန္ေတာ္တစ္အုပ္လံုး ဖတ္ျပီးတဲ့
စာအုပ္ေတြရဲ႕ နာမည္ေတြ တန္းစီ ရြတ္ျပတယ္
“ေအး ေအး…ဆင္ျခင္ပါမယ့္”

ငါလည္း ထင္ေတာ့ထင္တယ္
မင္းEnglish နဲ႕ဆို ဒီအလုပ္နဲ႕ မျဖစ္ဘူးေလ..
“ေအး…ေအး နားလည္ပါတယ္ကြာ
ငါ မေလွ်ာက္ေတာ့ပါဘူး…။”

ဒီပန္းခ်ီကားေလးကို ၾကည့္
ေတြ႕လား..
ဒါက ဘာart ညာart ဖ်ာခ်ဳပ္တဲ့အပ္..
“ေအာ္ ေအးေအး…မင္းက အရမ္းခံစားႏိုင္တာပဲေနာ္…။”

ဒီရုပ္ရွင္က ဝတၱဳကို မမွီဘူးကြ..
ဝတၱဳက ၁၉…. ေလာက္က ဘယ္သူဘယ္ဝါ ေရးခဲ့တာ…
အဲဒီ စာေရးဆရာၾကီးဟာ ဆိုရင္…
“မင္းက ဗဟုသုတ ၾကြယ္လိုက္တာ…။”

သြား မလုပ္နဲ႕ေလ…
ဒါ မင္းနဲ႕ မျဖစ္ဘူး
ငါေတာင္ အေတာ္ ေလ့လာခဲ့ရတာ…

အဲဒီလိုနဲ႕
ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြၾကီး
ေရႊမန္းတင္ေမာင္ၾကီး …
စိန္ေအာင္မင္းၾကီး...
ျမိဳ႕ေတာ္ခ်စ္ဖြယ္ၾကီးနဲ႕ ေတြ႕တိုင္း
ကၽြန္ေတာ္က လက္ကေလးေတြ ဆုပ္ဆုပ္ျပီး
ခ်ိဳမိုင္မိုင္ ကျပေနျဖစ္တယ္…။
သူ ေပ်ာ္ေအာင္လို႕ပါ..။
လင္းဒီပ
၀၇.၀၂.၁၀

သစ္တစ္ပင္ရဲ႕ရင္(ကိုခ်ိဳ)

လြမ္းတယ္…အေမ
ဒါဟာ…
(အေဖ ေရြ႕လ်ားသြားတုန္းကလို ရင္မ်ိဳးနဲ႕)
အေမ့သားအငယ္ေကာင္ရဲ႕
ရင္ထဲေတာက္ေလာင္တဲ့မီးေပါ့ ။

(မွတ္မိေနေသးရဲ႕…)
အေမနဲ႕
ေရေျမျခားတဲ့ခရီး
ေတာင္ပံခတ္ခါနီးမွာ
အေမ့နဖူးျပာျပာကို
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕ ဦးခ်ဖို႕
အေမ့ ေမးဖ်ားခ်မ္းခ်မ္းထိပ္ကေလးကို
ခပ္ဖြဖြ ဆြဲအဆိတ္
ဟိတ္…
ၾကည့္ၾကစမ္း
အေမ့မ်က္ဝန္းေတြ
အရည္ေပ်ာ္ဖိတ္က်လာပံုက
ျမိဳသိပ္ထားသမွ်ေတြ….။

အျမင့္ဆံုးအိပ္မက္အတြက္
အနိမ့္ဆံုး အိပ္စက္ရ
ဘဝျပဌာန္းခ်က္ေတြထဲ
စာမ်က္ႏွာမည္းေတြ မ်ားလြန္းလွ
အဝင္ခက္…
အထြက္ခက္…
ေဟာသည္ တြင္းနက္ၾကီးထဲ
ငါ့ကို ဘယ္သူ တြန္းခ်ခဲ့တာလဲ
ကိုယ့္ဘာသာ က်ိန္ဆဲရင္း
သည္တြင္းၾကီးကိုပဲ
ပိုနက္ေအာင္ တူးတူးေနခဲ့
သည္လိုနဲ႕..
သံုးဆယ့္သံုးလမ္းက
အေမ့တိုက္ခန္းေလးနဲ႕
ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေဝးေနခဲ့ျပီလဲ
ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေဝးေနရဦးမွာလဲ
အလြမ္းမ်က္တဲ့အထဲ
ဂဏန္းမတြက္ရဲတာလည္း ပါရဲ႕ ။

အဲသလိုနဲ႕…
အေမ့အိမ္က စိတ္နဲ႕ဆို
အရိပ္နဲ႕ေတာင္ ရန္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ေကာင္ဟာ
အခုခါမွာေတာ့
ရင္ဗလာဟင္းလင္းနဲ႕
မျမင္ခ်င္ေယာင္လည္း ေဆာင္တတ္
မၾကားခ်င္ေယာင္လည္း ေဆာင္တတ္
နားမလည္ခ်င္ေယာင္လည္း ေဆာင္တတ္
(အစာမေၾကသမွ်ေတြ
ဇြတ္အတင္း…
ေခ်ဖ်က္ရင္း ေမ့ေဖ်ာက္ရင္း)
အေမ့သား
မွတ္ဥာဏ္ေတြလည္း နည္းပါးခဲ့ရျပီ ။

အေမက
“သား…
မင္းဟာ
အမ်ိဳး ၊ ဘာသာ ၊ သာသနာကို
ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ ျဖစ္ပါေစ”တဲ့ ။

တမ္းတတယ္ အေမ
ဒုကၡနဲ႕ တစ္ခါၾကံဳတိုင္း
အေမ့ရင္ခြင္ တစ္ခါ ခိုဝင္ခ်င္လွရဲ႕။

(အေမ့ ၆၄ ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရ)
ကိုခ်ဳိ
(April 12 1995)

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္စိန္ရတုအမွတ္တရ ထုတ္တဲ့ “အိပ္မက္ေတြကိုခ်ည္တဲ့ၾကိဳး” ကဗ်ာစာအုပ္ထဲကပါ ။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္စိန္ရတုမွာ ကၽြန္ေတာ္ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားပဲ ရွိပါေသးတယ္ ။ တကၠသိုလ္ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိခင္ စာၾကည့္စားပြဲေပၚ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ယူလာခဲ့ေပးတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးပါ ။ ဒီစာအုပ္ေလးအေၾကာင္း ဆရာမေမျငိမ္းလည္း ပိုစ့္တစ္ပုဒ္ ေရးဖူးပါတယ္ ။ ဘယ္အခ်ိန္ဖတ္ဖတ္ ၾကိဳက္ေနတဲ့ကဗ်ာေလးမို႕ ဘေလာဂ့္မွာ တင္လိုက္တာ ပါ ။ (high light လုပ္ထားတဲ့ စာေၾကာင္းေလးေတြကေတာ့ သိပ္ၾကိဳက္လို႕ပါ။)

လင္းဒီပ
၃၀.၀၁.၁၀

ဆယ္ေက်ာ္သက္

(က)
ကမ္းေျခ မျမင္ဖူးတဲ့ ပင္လယ္
သင္ရိုးထဲ မပါတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဆယ္တန္းဖတ္စာ
သနပ္ခါးေရေမႊးနံ႕သင္းတဲ့ ညေနငါးနာရီ

ကခ်င္လြယ္အိတ္ထဲ “ခုိး”ပြင့္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီ
စာလာလာျပေပးတဲ့ အျဖဴေရာင္ စီးကရက္ေလး
(ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားတစ္ထည္လံုး မီးေပါက္ခဲ့)

ပထမဆံုး ဝင္ေျဖဖူးတဲ့ အလုပ္အင္တာဗ်ဴး
လမ္းျဖတ္ကူးခြင့္မရွိတဲ့ ပါးေပၚက မ်ဥ္းဝါေလးေတြ
ရိုးသားစြာ ဖားဥစြဲသြားတဲ့ သက္ရွိ ကဗ်ာစာရြက္ကေလး

(ခ)
အခု
ရီရီ နဲ႕ေမာေမာ ျပန္စဥ္းစားမိ…
အဲဒီတုန္းက
မမတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား
အထူအပါးမသိတဲ့ ေဆးရိုးသည္ကေလးက ကၽြန္ေတာ္။
လင္းဒီပ
၂၈.၀၁.၁၀

(ကဗ်ာထဲ ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္“ငယ္” ပစ္လိုက္တယ္..:P)

အလြမ္းည

တစ္ေန႕တာ
လုပ္စရာေတြ ျပီးသြားလို႕
ခႏၶာတစ္ခုလံုး စက္သတ္ျပီး
အခန္းေလးထဲ တိတ္ဆိတ္ေနလိုက္တုန္း ။

ဝင္လာတဲ့အလြမ္းဟာ
တေစၦလို သရဲလို အရိပ္အေယာင္ကင္းမဲ့
ျပီးေတာ့
ျငိမ္သက္ ငါ့ကိုယ္ေပၚ ေဆာ့ကစားလို႕ ။

ေလေလးတခ်က္အေဝွ႕မွာ
နင့္ကိုယ္ေငြ႕ေလး ပါလာမလား
ျပတင္းေပါက္ကေလးကို ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ေငးေနမိ ။

အိပ္မရလို႕လြမ္းတာလား…
လြမ္းလို႕ အိပ္မရတာလား…
စဥ္းစားရင္း တစ္ည
ေျဖဆိုခ်ိန္ဟာ ကုန္သြားခဲ့ျပန္ျပီ..။

ငါ့ကုိ မေတြ႕ဘူး ဆိုျပီး
ငါမျမင္ႏိုင္တဲဲ့ေနရာက ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ျပီး ရီ(ရယ္)မေနစမ္းနဲ႕
အခ်စ္ဆိုတာ ငါ့ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး ရင္းလိုက္ရတဲ့ ပ်က္လံုး ။

တကယ္ဆို
နင့္ႏွလံုးသားဟာ ငါ့ႏွလံုးသားရဲ႕တစ္ခုတည္းေသာ ဖုန္းနံပါတ္
ႏွလံုးသား to ႏွလံုးသား ေခၚဆိုမရေသးတဲ့ ရက္စြဲေတြမွာ
အေမွာင္မွာ တစ္ေယာက္တည္း
အလြမ္းေတြနဲ႕ ယင္းထ ေနခဲ့ရပါတယ္ ။

လင္းဒီပ
၄.၁၀.၀၉

(ဒီကဗ်ာေလးက ကိုသက္တန္႕ခ်ိဳလုပ္တဲ့ ပန္းပ်ိဳးသူတို႔ရဲ႕ အလကၤာ ကဗ်ာစာအုပ္အတြက္ ေပးဖူးပါတယ္ ။
ဘေလာဂ္မွာေတာ့ မတင္ဖူးပါဘူး။ပိုစ့္ အတင္က်ဲေနလို႕ ရွာေဖြတင္လိုက္ပါတယ္။)

ခ်စ္သူ႕ဖတ္စာ(၅)

တစ္ျခမ္းက တစ္ျခမ္းကို အရမ္းလြမ္းျပီး
ဒီအတိုင္း ဆက္သြားလို႕ မျဖစ္ေတာ့တဲ့ အေနအထား။
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္က တိုးဖက္ျပီး
တစ္ေယာက္ရင္ထဲ တစ္ေယာက္ ေခါင္းဝွက္ထားတာေတာင္
စိတ္ထဲ တခါတေလ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြား…။
ဘယ္လို လုပ္မွာလဲ
ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ
သူ႕ပါးျပင္ေႏြးေလးဟာ
ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္သြားသြား ရိုးအီမသြားတဲ့ ပန္းႏုေရာင္ကၽြန္းကေလး
ဟုတ္မွာပါ
အခ်စ္ဆိုတာ “ထူး”ခတ္မထားမပါဘဲ နည္းနည္းကေလးမွ ေရြ႕လို႕ မရတာ
အဲဒီလိုနဲ႕
စိတ္ကူးထဲ ဆယ့္ႏွစ္လလံုးကို ဒီဇင္ဘာေတြခ်ည္း ေျပာင္းပစ္လိုက္တယ္ ။
ေၾကကြဲစရာ ေခတ္ရဲ႕ ဇာတ္ဝင္ခန္းထဲ
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ရြက္လြင့္ေနရဦးမွာ
သူကလည္း ေယာင္ေနာက္ ဆံထံုးမပါႏိုင္ေသး ။
စိတ္ခ်ခ်ေနပါကြယ္
ႏွမေလး မယ့္ထက္ျဖဴကိုလည္း မယူပါဘူး ။
ႏွမေလး မယ့္ထက္လွကိုလည္း မရပါဘူး ။
ေနာက္တခါ
အလြမ္းေတြ ကုန္တင္ကုန္ခ် လုပ္ဖုိ႕ရာ
ဒီဇင္ဘာဆိပ္ကမ္းကေလးကပဲ ဆက္ဆက္ေစာင့္ေနပါ..။
လင္းဒီပ
၁၃.၀၁.၁၀

ေက်ာက္ေခတ္ဂီတ

ငါ့စိတ္ထဲက တိမ္ေတြ
နင့္စိတ္ထဲက တိမ္ေတြ
အေရာင္အေသြး တူေနမလား ။
ငါ့စိတ္ထဲက ပုစာၦ
နင့္စိတ္ထဲက ပုစာၦ
ဒြိဟျဖစ္ရတာျခင္း တူေနမလား ။

ငါ့စိတ္ရဲ႕ လရိပ္အလင္းနဲ႕
နင့္စိတ္ရဲ႕ ပ်ိဳးခင္းကို ထြန္းလင္းေပးခ်င္တယ္ ။
နင့္စိတ္ရဲ႕ ေနေရာင္ျခည္နဲ႕
ငါ့စိတ္ရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ကို ဖူးပြင့္ေစ့ခ်င္တယ္ ။

ငါ့သီခ်င္း
နင့္သီခ်င္း
သံစဥ္တူမယ့္ေန႕
ငါ့မနက္ခင္း
နင့္မနက္ခင္း
အျပာေရာင္ေတြ လင္းမယ့္ေန႕

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ ညီမေလးရယ္
ငါဖန္ဆင္းခြင့္ရမယ့္
အရုဏ္အသစ္တစ္ခုမွာ
နင္နဲ႕အတူတူ မ်က္ႏွာသစ္ခ်င္တယ္ ။
လင္းဒီပ
၁.၅.၂၀၀၅
(သိပ္ရိုးစင္းလြန္းတဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာအေဟာင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ ။ ဘေလာဂ္မွာေတာ့ မတင္ဖူးပါဘူး ။ အသစ္မေရးႏိုင္ေသးလို႕ပါ။)

ဝင္စို႕

ဘေလာဂ့္ကေန သံုးပတ္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ ခြင့္မတိုင္ဘဲ ေပ်ာက္သြားမိလို႕ အခု ခြင့္ျပန္တိုင္တာပါ ။ အားလံုးေသာ အစ္ကို အစ္မ ညီ ညီမ မ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး Happy New Year နဲ႕ Merry X’mas ပါဗ်ာ ။

ရန္ကုန္ ခဏ ျပန္သြားလို႕ပါ ။(ရန္ကုန္မွာ ညီမ ေမရာ နန္းညီ တို႕နဲ႕ ဆံုျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္ ။ )

ကၽြန္ေတာ္မရွိတဲ့ ရက္မွာ ခရစၥမတ္နဲ႕ ႏွစ္ကူးဆုေတာင္းေတြကို Comments, Email , Cbox မွ လာေတာင္းေပးသြားတဲ့ အစ္ကုိ အစ္မ ညီ ညီမမ်ားအားလံုးကို အထူး ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ေျပာခြင့္ျပဳပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီပိုစ့္နဲ႕ပဲ အားလံုးကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာ ႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းခြင့္ ျပဳပါ ။ ေနာက္ရက္ေတြမွာေတာ့ ရက္အေတာ္ၾကာ ကၽြန္ေတာ္ မေရာက္ျဖစ္တဲ့ အိမ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လာလည္ပါမယ္ ။

ဒီစာေလးက ငယ္ငယ္က ကစားသလိုဆို “ဝင္စို႕” ျပန္လုပ္တာပါ ။

ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြ အေတြးအေဟာင္းအညစ္ေတြ ပစ္ျပီး ေလာကကို ျဖဴေသာစိတ္နဲ႕ ခ်စ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ႏွစ္ဦးဆုေတာင္းမိပါတယ္ ။ ေနာက္ရက္ေတြမွပဲ သြားေနက် ေနရာေတြကို သြားျပီး ေရးေနက် စာမ်ိဳးေလးေတြ ျပန္ေရးပါမယ္ ။ ႏွစ္ေထာင့္တစ္ဆယ္မွာ အားလံုးပဲ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ ဘေလာဂ့္ဂင္း ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ား ။

အားလံုးကို ခင္မင္ေလးစားစြာ
လင္းဒီပ
၁၀.၀၁.၁၀