Tuesday, March 16, 2010

ပုထုဇဥ္ေတး

ငါက
ေတာင္တန္းေတြ အကြယ္မွာ
မီးေတာင္ေတြ အေနာက္မွာ
ေရလႈိင္းေတြ ေအာက္မွာ
သစ္ေတာထူထူထဲထဲေတြ ထဲမွာ
ပုန္းေအာင္းေနျဖစ္တဲ့အခါ…။

မင္းက
ေတာင္တန္းေတြဆီ
မီးေတာင္ေတြဆီ
ေရလႈိင္းေတြဆီ
သစ္ေတာထူထူထဲထဲေတြဆီ
အျဖဴေရာင္ဝတ္ဆင္မႈနဲ႕ အေရာက္လာခဲ့ပါ ။

တစ္ေယာက္ ပုန္းေနတုန္း
ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ပုန္းတဲ့အခါ
ဘယ္လိုမွ ရွာလို႕မေတြ႕ေတာ့ပါ ။

တစ္ေယာက္ ပုန္းေရွာင္ေနတဲ့အခါ
ေနာက္တစ္ေယာက္ လိုက္ရွာရျခင္းက
လူဘဝရဲ႕ အရိုးသားဆံုးကဗ်ာ ။
လင္းဒီပ
၀၄.၀၃.၁၀

17 comments:

ရႊန္းမီ said...

၁ ကေန ၁၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀ ေရေနတုန္းပဲ ထင္ပါတယ္.. :)
လိုက္ရွာေစခ်င္ရင္ ပုန္းရတယ္ကိုး.. မွတ္သြားပါ့မယ္။

ေရႊျပည္သူ said...

“တစ္ေယာက္ ပုန္းေနတုန္း
ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ပုန္းတဲ့အခါ”

တစ္ခါတစ္ခါ ပုန္းေနရတာပဲ ေကာင္းေနျပန္ေရာ... လိုက္ရွာမယ့္သူ ရွိရွိ မရွိရွိေပါ့ေလ...

tin min htet said...

ကိုယ္ကလိုက္လွ်င္ သူကပုန္းလိမ့္မည္ ..
ကိုယ္ကပုန္းမွ သူကလိုက္ရွာမည္ ..
(က်-မေကာက္ ေပ်ာက္-မရွာ ဆိုၿပီး
ပစ္ထားရင္ေတာ့ အႀကံမေပးတတ္ေတာ့ :P)

ေႏြဦးလြင္ said...

ငါက
ေတာင္တန္းေတြ အကြယ္မွာ
မီးေတာင္ေတြ အေနာက္မွာ
ေရလႈိင္းေတြ ေအာက္မွာ
သစ္ေတာထူထူထဲထဲေတြ ထဲမွာ
ပုန္းေအာင္းေနျဖစ္တဲ့အခါ…။

.
.
.

လူဘဝရဲ႕ အရိုးသားဆံုးကဗ်ာ ။

ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ ..

ေကာင္းကင္ကို said...

အင္းေပါ့။ သူဆက္ပုန္းေနရင္ ညီေလးရွာလို္က္ေလ း-)

mirror said...

တူတူပုန္းတမ္းကစားရတာလဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။
ျပန္ရွာေတြ႔တဲ့အခါ ၀ါးးးးးးးးး လုိ႔လုပ္ ။ :P

ခ်စ္ေကာင္းလုိ ေျပာရရင္ အေပ်ာ္ပါ...။ တုိ႔အကုိၾကီး ပုန္းလုိက္၊ေပ်ာက္လုိက္နဲ႔ ပ်င္းေနမွာစုိးလုိ႔ ။

ကိုမ်ဳိး (အညာေျမ) said...

မဂၤလာပါ...

ပုန္းေသာသူ ရွာရင္ေတြ႕တဲ့...

ခင္မင္စြာျဖင့္
ကိုမ်ဳိး

ေမ့သမီး said...

နားမလည္ဘူးကြာ။ ၂ေယာက္စလံုးမပုန္းေနတာပဲ ေကာင္းမယ္လို႕ထင္တယ္။ ေတြ႕ခ်င္ရက္သားနဲ႕ဆိုရင္ ဘာလို႕ပုန္းေနမွာလဲ။ အကိုတို႕ အဲဒါေတြေၾကာင့္ လူပ်ိဳႀကီး ျဖစ္ေနတာ။ :D

MANORHARY said...

ေလာကၾကီးက ဒီလိုပါပဲ ..မရွာပဲ ေနုလိုက္လုိ႔လည္း ေတြ႕ႏိုင္မွာမွ မဟုတ္ပဲ

စိုင္းေလာဝ္ပိန္း said...

ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ။ တစ္ေယာက္ ပုန္းရင္ တစ္ေယာက္လိုက္ရွာ။ အရိုးသားဆံုးကဗ်ာ။ အလွပဆံုးနားလည္မႈ။

သက္ေဝ said...

တစ္ေယာက္ ပုန္းေရွာင္ေနတဲ့အခါ
ေနာက္တစ္ေယာက္ လိုက္ရွာရျခင္းက
လူဘဝရဲ႕ အရိုးသားဆံုးကဗ်ာ...

သိပ္လွတဲ့ အေတြးေလး...

မယ္ကိုး said...

ကဗ်ာေလးေကာင္းေပမယ့္ ပုန္းေရွာင္သူက ေယာက္်ားေလးဆိုရင္ လံုးဝ မတရားဘူးလို႔ ခံစားရတယ္ =(

လင္းဒီပ said...

တကယ္ေတာ့လူ႕ဘဝမွာ တစ္ေယာက္က မာန္ေတြ မာနေတြ အမုန္းေတြ တဖက္သတ္အႏိုင္လိုခ်င္စိတ္ေတြေနာက္မွာ ပုန္းကြယ္ေနတဲ့အခါ သူ႕ေမာဟေတြနဲ႕ သူ ဘာမွ မျမင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ။ အဲဒီအခါ တဖက္က မိတ္ေဆြ/ခ်စ္သူက နားလည္ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့ အျဖဴေရာင္စိတ္ကေလးနဲ႕ ပုန္းသူကို ေခၚထုတ္ေပးဖို႕ ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးမိပါတယ္ဗ်ာ ။
(အစကေတာ့ ဒီအတိုင္းေလး ထားမလို႕ပါ ။ ေဒၚမယ္ကိုး ကြန္မင့္ေတြ႕ေတာ့ ျပံဳးစိစိျဖစ္ရျပီး ခ်ေရးမိပါတယ္ :P)ပုန္းသူကေတာ့ ဘယ္သူမဆို ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ေလ ။

littlebrook said...

တစ္ခါတစ္ေလ ဥေပကၡာတရားကို လက္ကိုင္ထားရတယ္ဗ်ာ

ေက်ာ္ညိဳေသြး said...

ဒီကဗ်ာေလးဖတ္ရတာ တစ္မ်ိဳးေလးပဲ
လြင္႔ေနသလိုခံစားရတယ္။

ကဗ်ာလွည္းေလး said...

ၿပိဳင္တူ မပုန္းမိေအာင္။ ကိုယ္ကပဲ လိုက္႐ွာေပါ႔ဗ်ာ။

“တစ္ေယာက္ ပုန္းေရွာင္ေနတဲ့အခါ
ေနာက္တစ္ေယာက္ လိုက္ရွာရျခင္းက
လူဘဝရဲ႕ အရိုးသားဆံုးကဗ်ာ ။”

အေတာ္သေဘာက်မိတယ္။

Theingarra said...

တစ္ေယာက္ ပုန္းေနတုန္း

ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ပုန္းတဲ့အခါ

ဘယ္လိုမွ ရွာလို႕မေတြ႕ေတာ့ပါ ။


အဲဒီ႔ အဖြဲ႕ေလး ႏွစ္ၿခိဳက္မိပါေၾကာင္း ...။