Sunday, October 2, 2011

ခ်စ္သူ႕ဖတ္စာ(၁၀)


ငါ့ကို လူယဥ္ေက်းလို႕ မင္းလက္ခံမယ္ဆုိ
ျခံစည္းရိုးအျမင့္ၾကီးေတြ ထပ္မလိုပါဘူး ။

စကၠဴပန္းကေလးလို
ရနံ႕ေတြ ဖြက္ဖြက္ျပီး ငါ့ကို စိတ္ေကာက္ခ်င္တုန္းလား ။

တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေတြ႕ဖို႕
လူကူးမ်ဥ္းက်ားရွာရမယ့္ အရြယ္ေတြမွ မဟုတ္ေတာ့တာ ။

ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့
မင္းနဲ႕ေတြ႕မယ့္ေန႕မွ ငါ့မ်က္မွန္ၾကီးလည္း ကြဲသြားတယ္ ။

အခု အသည္းအားေဆးေတြ ေသာက္ေနရတာ
ငယ္ငယ္က ခဏခဏ အသည္းကြဲခဲ့တဲ့ဒဏ္ေတြလို႕
မင္းကို စခ်င္ ေနာက္ခ်င္လို႕ ။

ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ေဖာ္ၾကီးရယ္
ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္
ကံရွိသေလာက္ ေဝးခဲ့ၾကဖူးတာ

ထားလိုက္ပါစို႕ကြယ္ ။

လင္းဒီပ

၀၂.၁၀.၁၁

6 comments:

Anonymous said...

ဟုတ္တယ္ကိုယ့္လူ သူအေတာ္ဆိုးပါလား

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ဟုတ္တယ္..
ခ်စ္သူေတြ ၾကားထဲမွာ ျခံစည္း႐ိုး အျမင့္ၾကီးေတြ မလိုပါဘူး...

jr said...

အသက္ၾကီးလာေတာ့လဲ ခုလို ႏူးႏူးညံ့ညံ့တ၀က္၊ သံေ၀ဂ အရိပ္အေယာင္တ၀က္ပါတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြပဲ ဖတ္ခ်င္ေတာ့တယ္။

မွတ္ခ်က္။ ကိုယ္တုိင္က ေရးခ်င္ေသာ္ျငား ေရးမရေတာ့။ :D :P

ေမခ said...

လူကူးမ်ဥ္းၾကား ရွာမေနပဲ ကူးေတာ့ တုုိက္ေတာ့မွာေပါ့ေတာ္ း))
မေနာ္

jasmine(ေတာင္ၾကီး) said...

ဟုတ္တယ္ျခံစည္းရုိးအျမင္႔ၾကီးမလုိပါဘူး
ေနာက္တစ္ခါမ်က္မွန္ကဲြသြားရင္
ဂ်က္ဆီဖုန္းဆက္လုိက္ပါ
အပုိမ်က္မွန္ေတြထားတယ္
ကုိယ္႔ဘ၀ မႈန္ေရႊရည္ေလ...
ခင္မင္တဲ႔ jasmine

ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္ said...

ကဗ်ာေလးက လွပါေပ့။ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ေဖာ္နဲ႔ ေနာက္ထပ္ မေဝးပါေစနဲ႔ေတာ့ရွင္။

ခင္တဲ့
ေမသိမ့္