သံေယာဇဥ္လက္က်န္

ေဝဝါးခဲ့ေသာ ေန႕မ်ားစြာလို ေဝဝါးေနတုန္းပါပဲ ။

လွမ္းႏိုင္တဲ့ အကြာအေဝးထိ

အခိုက္အတန္႕တစ္ခုစာ နီးကပ္ခဲ့ၾကျပီးမွ

ေဝးကြာျခင္းတေစၦက

ေခၚသံေအးစက္နဲ႕ ေရာက္လာ…။

ေဆာင္းမရွိတဲ့အရပ္မွာ

အေအးပတ္ေနတဲ့ တယ္လီဖုန္းေလး

ေခၚသံ

ေျခာက္ကပ္ အက္ကြဲ…

သံေယာဇဥ္က ေခါင္းတြဲႏွစ္ဖက္ပါတဲ့ မီးရထား

ေရွ႕တိုး ေခၚငင္လိုက္

ေနာက္ကို ျပန္ဆုတ္လိုက္နဲ႕

ျမင္ေနရက္နဲ႕ ေဝးခဲ့တဲ့ေန႕မ်ားကို

ေဝးတဲ့အခါ ျပန္ျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္ ။

ေနာင္တရစရာ မလိုပါဘူး

ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ မိုးရြာတုန္း ေရခံရတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး

တို႕ႏွလံုးသားေတြက ျပည့္အန္တင္းက်ပ္

ဘယ္ေတာ့မွ ေဘာင္ဘင္မခတ္ဘူး

သံသရာတစ္ခုစာ …။

လင္းဒီပ

၀၈.၀၂.၁၂

ေက်ာက္ေခတ္နတ္သမီး

(က)

နာမည္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ စကားမေျပာတတ္ခင္ ( ၾကိဳက္တယ္ မၾကိဳက္ဖူး ျပန္မေျပာတတ္ခင္)မွာဘဲ လူၾကီးေတြက ေမး စမ္း တြက္ ခ်က္ လို႔ မွည့္ျပီးသား ျဖစ္ေနတတ္သည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘယ္လိုမွ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မရေသာ ကိစၥလည္း ျဖစ္သည္ ။ သို႕ေသာ္ ဘဝတြင္ အေတာ္ေလးေတာ့ အေရးပါသည္ ။ လူကို မျမင္ဖူးခင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က နာမည္ကို စၾကားရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္ ။ ဗလာစာအုပ္အဖံုးမွာ စာအုပ္ေထာင့္နားေလးမွာ ပစၥည္းတစ္ခုခုမွာ ေရးထားေသာ နာမည္ႏွင့္ လက္ေရးကို ၾကည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ကို သံုးသပ္ၾက ထင္ရာေတြေျပာၾက ျပံဳးစိစိ လုပ္တတ္ၾကပါသည္ ။

ကၽြန္ေတာ့္ ပထမဆံုးနာမည္မွာ ေသာ္တာထြန္း ျဖစ္သည္ ။ သူငယ္တန္း စတက္ကတည္းက မူလတန္းေက်ာင္းသားဘဝ တေလွ်ာက္လံုး ဆရာမေတြက မေသာ္တာထြန္းလို႔ မွားေခၚေလ့ရွိျပီး တစ္ခန္းလံုးက ဝိုင္းရယ္ၾကသည္ ။ အိမ္ေရာက္တဲ့အခါ လူၾကီးေတြကို ငိုျပီး ျပန္ေျပာ အေရးဆိုေတာ့ စတုတၳတန္းျမိဳ႕နယ္စစ္ စာေမးပြဲ မတိုင္ခင္ အိမ္က ေယာက္်ားဆန္ဆန္ နာမည္တစ္ခု ေျပာင္းေပးလိုက္သည္ ။ ဒါက နာမည္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ပထမဆံုး အမွတ္တရပင္ ။

(ခ)

ဆယ္တန္းေရာက္လို႕ day special (လူႏွစ္ဆယ္ေလာက္ စုထားသည့္ စာသင္ဝိုင္း) တက္ေတာ့ ေရႊအိဆိုသည့္ အသားျဖဴျဖဴ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္လည္း ပါလာသည္ ။ ေကာင္မေလးက ရန္ကုန္မွာ ေမြးျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ အထက္ေက်ာင္းတစ္ခုမွ ျဖစ္သည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလံုး သူမ နာမည္ရင္းကို မသိၾက ။ သူမ ဗလာစာအုပ္မွာလည္း ေရႊအိလို႕ပဲ ေရးထားတတ္သည္ ။ တစ္ရက္ သူမေက်ာင္းသားကဒ္ေလးကို သူငယ္ခ်င္း ေမ်ာက္ေလာင္းမွ တဆင့္ လက္ထဲေရာက္လာေတာ့ နာမည္ရင္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဖြားေခတ္က နာမည္မ်ိဳးၾကီး ။ ခပ္ရိုးရိုးႏွင့္ ေတာဆန္ဆန္ ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေကာင္မေလး သူ႕ကိုယ္သူ ေရႊအိလို႕ပဲ မိတ္ဆက္ထားတာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ။

ဆက္ျပီး ဝန္ခံရလွ်င္ အလွရႊန္္းစို သာေမာေသာ ျမကၽြန္းညိဳ ကဗ်ာေတာမွာ ေရႊအိႏွင့္ ျပန္ေတြ႕ေသာအခါ သူမအလွတရားတြင္ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားေလး ပံုလ်က္သား လဲက်သြားခဲ့သည္ ။ ေရႊအိဓာတ္ပံုကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ျပေသာအခါ မင္းက ကံေကာင္းသားပဲလို႕ လုပ္ၾကသည္ ။ နာမည္ကို ေျပာျပလိုက္ေသာအခါ မေနာက္ပါနဲ႕ကြာ ဆိုတာ ၾကားေနက်စကားပင္ ။ သူမရဲ႕ အနစ္နာခံတတ္ ၾကင္နာတတ္ အေလ်ာ႕ေပးတတ္ ဘာသာတရားကိုင္းရႈိင္းေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ားေၾကာင့္ သူမကို ကၽြန္ေတာ္ ဂ်နီဖာလိုပါဇ္ႏွင့္ ဒဲ့ဒဲ့ခ်င္းပင္ မလဲႏိုင္ခဲ့ပါ ။( ေလဒီဂါးဂါးပါ အဆစ္ထည့္ေပးမည္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ စဥ္းစားရေပလိမ့္မည္ :D )

ခ်စ္သူဘဝမွာ အိမ္ကို ေခၚသြားေတာ့ ေဖေဖက “ မင္းေကာင္မေလး မိဘေတြက ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြ ျမတ္ႏိုးပံုရတယ္ကြ ။ဒါေၾကာင့္ သူတို႕သမီးကို ေရွးတုန္းက နာမည္မ်ိဳး မွည့္ထားတာ” လို႔ စပါသည္ ။ သူမမွာ ကံေကာင္းတာလည္း ရွိပါသည္ ။ နာမည္အရင္းနဲ႕ ဂ်ီးေမးလ္အေကာင့္လုပ္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းရသည္ ။ နာမည္တူ မရွိ ။သူမ်ားေတြလို ဝမ္းတူးသရီးေတြ dot ေတြ ထည့္ေနစရာ မလို ။ တခါတေလေတာ့ သူမကို ကၽြန္ေတာ္က စပါသည္ ။ “ဝိုင္းစုခိုင္ေသာင္းတို႕ နန္းစုရတီေသာင္းတို႕ ေျပာင္းလိုက္ရင္ မေကာင္းဘူးလား” လို႕ ။ စိတ္လိုလက္ရရွိသည့္အခါ ကေလးေလးေတြ ေမြးလာတဲ့အခါက်ရင္ နာမည္လွလွေလးေတြ ေပးရေအာင္ေနာ္လို႕ ေျပာတတ္ပါသည္ ။ ထုိအခါ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အီစီကလီျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ မိန္းကေလး နာမည္ေတြ ရြတ္ျပျပီး အဲလိုနာမည္ေလးေတြ ေပးတာေပါ့လို႕ မ်က္ေစာင္းလွလွေလး လိုခ်င္စိတ္ျဖင့္ စေနာက္ မိတတ္ပါသည္ ။

တကယ္တမ္းေတာ့ သူမနာမည္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝမွာ အဓိက မက်ခဲ့ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္အတူ ေအးအတူ ပူအမွ် ေလာကေန႕စြဲေတြကို ကူးျဖတ္ရဲတဲ့ ကူးျဖတ္ခ်င္စိတ္က သူမရဲ႕ တန္ဖိုး ျဖစ္ပါသည္ ။ နာမည္လွလွေလးႏွင့္ ခ်စ္စဖြယ္ရွိေနတတ္ေသာ္လည္း တကယ္တမ္း ဘဝတစ္ခုတည္ေဆာက္ဖို႕ကို လိမ္မာစြာ ျငင္းပယ္သြားခဲ့ေသာ မိန္းကေလးမ်ားထက္ ကၽြန္ေတာ့္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေလးက ပိုမက္ေမာဖြယ္ ေကာင္းခဲ့ပါသည္ ။ ငယ္စဥ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ သူမကို မိတ္ဆက္ေပးတဲ့အခါ သူမနာမည္ကို ထြက္ဖို႕ သူမေကာ ကၽြန္ေတာ္ပါ ႏႈတ္ရြံ႕ေနတတ္ေပမယ့္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ယံုၾကည္ေပါင္းစည္းမိတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ကိစၥေလးတစ္ခုအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ၾကားက ထြက္ခြာသြားခဲ့ေပေတာ့သည္ ။

(ဂ)

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခရီးဆက္မယ့္ ဟိုင္းေဝးလမ္းမၾကီးမွာ ၾကယ္ေတြ လင္းေနသည္ ။ အေဝးေျပးကားဆရာက ကၽြန္ေတာ့္မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ ေမးစဥ္ ေသခ်ာ မၾကားလိုက္ဘဲ သူမနာမည္ေလးကို ေယာင္ရမ္းေျဖမိသြားပါသည္ ။

လင္းဒီပ

၃၁.၀၁.၁၂

ခ်စ္သူ႕ဖတ္စာ(၁၁)

မျဖစ္လ္ို႕ ျပန္ထြက္လာခဲ့တဲ့ေန႕ေတြမွာ

မေပ်ာ္ဘဲ ဆိုမိတဲ့ ေတးနဲ႕…

ေအာက္ေမ့သတိရျခင္းေတြ ေသြးထဲ ပူးကပ္ေနတဲ့ နတ္ဝင္သည္

ကာလယႏၱရားၾကီးထဲ ခ်စ္ျခင္းကို ယဇ္ပူေဇာ္….

အခါခါေပးထားတဲ့ ကတိေတြကို စိုက္ၾကည့္ရင္း

တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္ ပါဝါထူထူလာတဲ့ နင့္ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်က္မွန္ကေလး….

ကိုယ့္ဥာဏ္ကိုယ့္ကံကို

ေခ်ာင္းၾကည့္ ေစာင့္ၾကည့္ အနံ႕ခံၾကည့္ ေသြးတိုးစမ္းၾကည့္

တို႕ပြဲမွာ ဒိုင္လူၾကီး အသည္းမာလြန္းျပီ ။

ၾကင္နာသလိုနဲ႕ ရက္စက္

လိမ္မာသလိုနဲ႕ မိုက္မဲ

ေခတ္ကာလၾကမ္းရွရွၾကီးထဲ

အလြမ္းေတြ စကားနည္းနည္းလာေပါ့ ။

ကိုယ္ခ်ိဳႏိုင္သေလာက္ ခ်ိဳ

ကိုယ္ခါးႏိုင္သေလာက္ ခါး

ကိုယ့္ဂုဏ္သတၱိေတြေပၚ သစၥာမေဖာက္ခဲ့ဘူး ။

လူဖတ္နည္းတဲ့စာအုပ္တစ္အုပ္လို

ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ ေအးေအးေလးေနထိုင္ခ်င္စိတ္ကေလး

ဘယ္ေတာ့ ကမ္းကပ္ႏိုင္မလဲ ။

ကိုယ့္ဘာသာျပန္မွ်ားရင္း တေနဝင္သြားျပန္တဲ့ညေန

ကုိယ့္ကိုကိုယ္ျပန္မေခၚယူႏိုင္တဲ့ေန႕ေတြ

လြမ္းခ်င္ရင္ေတာင္ လြမ္းစရာမေကာင္းခဲ့့ပါဘူးအခ်စ္ရယ္ ။

လင္းဒီပ

၂၁.၀၁.၁၂

တကိုယ္ရည္ရန္ပြဲ

လက္သီးထိုးမေကာင္းတဲ့ေကာင္
သေဘာမေကာင္းသင့္ဘူး ။

ငါတို႕ တစ္ခန္းရပ္လိုက္ၾကပါတယ္
ငါတို႕ အဆင္ေျပမယ္ထင္ျပီး ေပါင္းစပ္ၾကည့္ျပီးေနာက္
ငါတုိ႕ ဘဝေတြကို ေကာ့ေတးစပ္သလို စပ္ၾကည့္ျပီးေနာက္

ရိုးသားမႈရွိရင္ ကိစၥတိုင္းဟာ ေခါင္းဝင္ကိုယ္ဆန္႕ ျဖစ္တယ္လို႕
(အဲသလို) ငါက ရိုးအ ။

ငါက
လက္ေပၚတက္လာတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ကေလးကအစ
တေလးတစားဆက္ဆံတတ္လြန္း
တစ္ဖက္သားရဲ႕ အခြင့္အေရးကိုခ်ည့္ၾကည့္လြန္းေတာ့
ဘက္မွန္ကိုပဲၾကည့္ျပီး ကားေမာင္းသူလို ့ျဖစ္ေနလား ။

မ်က္ရည္ကို ဇာတ္လမ္းအေလ်ာက္ လိုအပ္သေလာက္ပဲ
လိုအပ္တာထက္ပို ငိုမျပတတ္တတ္တဲ့ ဇာတ္ေကာင္ပါ
ဇာတ္ခံုၾကီးေပၚ မင္းတို႕က အိုဗာအက္တင္ေတြ လုပ္ျပလိုက္သမွ်
ငါ့မွာ အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႕
စိတ္ကူးရုပ္ရွင္ေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ေခတ္ၾကီးထဲ ။

ငါက
စကားေျပာမေကာင္းခဲ့သူ
ပလီစိေျခာက္ခ်က္စကားလံုးေတြကို ပက္က်ိကို ရြံသလိုမ်ိဳး ရြံတတ္သူ
တကယ္ဆို စကားလံုးေတြမွာ ေဆးသၾကားမ်ားေနခဲ့တာလည္း
အခ်ဥ္ေတြပါကြာဆိုတဲ့ ေစာ္ကားနည္းတစ္မ်ိဳးေပါ့ ။

မာနက ကိေလသာတစ္မ်ိဳးမွန္း ငါသိတယ္
ငါ့ေမြးရာပါရိုးသားခက္ထန္မႈအတြက္ေတာ့
ငါက မာနနည္းနည္းၾကီးတယ္
ငါက အထူအပါးနားမလည္ဘူးပဲ ဆိုပါစို႕ ။

လင္းဒီပ
၁၁.၁၁.၁၁

(ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ရွတတေလးပါ ။ ခရီးကေလး သြားစရာရွိတာမို႕ သံုးပတ္ေလာက္ ေပ်ာက္ေနပါဦးမယ္ ။ ျပန္လာတဲ့အခါ တဂ္ထားသူမ်ားကိုလည္း တဂ္ေၾကြးဆပ္ပါမယ္ ။ အီးဘြတ္ခ္ လုပ္မယ့္သူမ်ားကိုလည္း အခ်ိန္မွီ စာမူေပးႏိုင္ေအာင္လုပ္ပါမယ္ ။ ကဗ်ာခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြ မေရးျဖစ္တာ ၾကာျပီျဖစ္ေနလို႕ ျပန္လာရင္ေတာ့ ေရးပါဦးမယ္ ။ အားလံုးပဲ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ … လင္းဒီပ ေမတၱာေဝသည္ ျပည္သူေတြ က်န္းမာၾကပါေစ :P)

ဗီလိန္

ခုိးစားတဲ့သစ္သီး ပိုခ်ိဳခဲ့သလား

က်န္စစ္သားနဲ႕ မဏိစႏၵာ ဝွက္ထားတဲ့ စကားထာပဲ ။

“မင္းရဲ႕အခ်စ္တို႕ ရရွိဖို႕

အလွပဆံုးေသာ ပန္းတစ္ပြင့္ အခ်ိဳသာဆံုးစကား

ႏႈတ္ခမ္းပါးက အျပံဳးအတုနဲ႕ ငါ မုသား သံုးလိုက္”

မာရဇၨရဲ႕သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ။

ေတာက္ေလာင္တဲ့အရာကို ရဖို႕

ညစ္ႏြမ္းတဲ့လက္တစ္စံု

လူဆိုးၾကီး ဗိုလ္ေအာင္ဒင္ ငိုလိုက္မိသလား ။

မိန္းမဖ်က္ရင္ ျပည္ပ်က္သတဲ့

အလိုရမၼက္မ်ား ခိုင္းေစရာ

ျမိဳ႕ၾကီးမ်ား က်ဆံုးေစဖို႕ ။

ည ကို မီးမွိတ္လိုက္ျပီ

အမွားကို ပိပိရိရိ က်ဴးလြန္ဖို႕

လြန္က်ဴးတတ္ေသာစိတ္မ်ား တြားတက္

ေျခသံလံုေသာ စင္းလဲမႈမ်ား တဖြားဖြား

(ညေမႊးပန္းကေလးေရ)

မင္းရနံ႕မွာ ငါ့ရမၼက္က အေပ်ာ္လြန္ခဲ့ေပါ့ ။

လင္းဒီပ

၀၄.၁၁.၁၁

ဆရာေမာင္သာႏိုးက က်န္စစ္သားနဲ႕ မဏိစႏၵာအေၾကာင္းကို “ခိုးစားတဲ့သစ္သီး”ဆိုျပီး အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ အဲဒီစာသားေလးကို ၾကိဳက္လို႕ ယူသံုးထားပါတယ္ ။

ရွင္သန္ျခင္းမွတ္စုတို

ဘဝက အျမင့္ၾကီး

လႈိင္းစီးသလိုလား ရိုလာကိုစတာစီးသလိုလား

ဘဝက အျမင့္ၾကီး

နဂို အျမင့္ေၾကာက္တဲ့စိတ္နဲ႕ အစြန္နား သြားေငးမၾကည့္ရဲဘူး

အျမင့္ေရာက္လို႕ ဘဝင္မျမင့္တတ္ေပမယ့္ ျပဳတ္က်မွာေတာ့ ေၾကာက္တယ္ ။

ဘဝက အျမင့္ၾကီး

သူလည္း အျမင့္ၾကီး ငါလည္းအျမင့္ၾကီး

ဘဝက ရဟတ္စီးသလိုၾကီး တဝွီးဝွီးနဲ႕ ျမင့္တက္သြားရ

ဘဝက အျမင့္ၾကီး

တခ်ိဳ႕ကိစၥမ်ားအတြက္ တဟီးဟီး (ျမင္းၾကီးလို ဟီလာတိုက္ျပီးေပ်ာ္)

တခ်ိဳ႕ကိစၥမ်ားအတြက္ တဟီးဟီး(က်က္သေရမရွိေအာင္ ငို)

ငယ္တုန္းေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့ ဘဝအျမင့္ၾကီးကို စီးရတာ စိတ္လႈပ္ရွားဖို႕ေကာင္း

ဂ်င္းေဘာင္းဘီ စီးကရက္လက္ၾကားညွပ္ ကဗ်ာဖတ္လို႕

ေခ်ာကလက္နံ႕သင္းတဲ့ ႏွင္းဆီခင္းမ်ားလည္း ရွိလို႕

ၾကီးေတာ့ ေၾကာက္တတ္လာတယ္

အလႈပ္အရွား အထိုင္အထေတြ မေကာင္း

ေရာက္တဲ့ေနရာ ျပဳတ္မက်ေအာင္ ေပကပ္ေနရ

ေတာက္တဲ့လို တြယ္ကပ္ထားရ

တဟီးဟီးေတာ့ တဟီးဟီးျဖစ္ေနတုန္းပဲ ။

သိၾကတဲ့အတိုင္း

ေနလို႕ ထိုင္လို႕မရ

တခါတေလ ဘုရားေလး ေျပးရွိခုိးလိုက္

တခါတေလ ပုလင္းကေလးနဲ႕ အေမာေျဖလိုက္

ဒီလိုပဲ ေၾကာက္စိတ္ကို အာသာေျဖေနရ

မျမင္ရတဲ့တေစၦမ်ားက ဘဝအခန္းအျမင့္ၾကီးထဲ ေျခာက္လွန္႕

ဘဝက အျမင့္ၾကီး။

လင္းဒီပ

၃၁.၁၀.၁၁

ခ်စ္သူ႕ဖတ္စာ(၁၀)

ငါ့ကို လူယဥ္ေက်းလို႕ မင္းလက္ခံမယ္ဆုိ
ျခံစည္းရိုးအျမင့္ၾကီးေတြ ထပ္မလိုပါဘူး ။

စကၠဴပန္းကေလးလို
ရနံ႕ေတြ ဖြက္ဖြက္ျပီး ငါ့ကို စိတ္ေကာက္ခ်င္တုန္းလား ။

တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေတြ႕ဖို႕
လူကူးမ်ဥ္းက်ားရွာရမယ့္ အရြယ္ေတြမွ မဟုတ္ေတာ့တာ ။

ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့
မင္းနဲ႕ေတြ႕မယ့္ေန႕မွ ငါ့မ်က္မွန္ၾကီးလည္း ကြဲသြားတယ္ ။

အခု အသည္းအားေဆးေတြ ေသာက္ေနရတာ
ငယ္ငယ္က ခဏခဏ အသည္းကြဲခဲ့တဲ့ဒဏ္ေတြလို႕
မင္းကို စခ်င္ ေနာက္ခ်င္လို႕ ။

ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ေဖာ္ၾကီးရယ္
ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္
ကံရွိသေလာက္ ေဝးခဲ့ၾကဖူးတာ
ထားလိုက္ပါစို႕ကြယ္ ။

လင္းဒီပ

၀၂.၁၀.၁၁