Saturday, April 18, 2009

လမ္းခြဲေတး

တိမ္ေတြ ခရီးစျပီလား
ကိုယ္လည္း လိုက္ခဲ့ခ်င္ပါရဲ႕ ။

တိုးတိတ္ ဆြံ႔အ, လြန္းသူ
ရုိးအႏုံနဲ႕လြန္းသူ
အရာရာတိုင္းမွာ ေလးေကြးေအးစက္
အိပ္မက္ရယ္၊ ပင့္သက္ရယ္ကလဲြလို႕
ညီမေလးအတြက္ ဘယ္လိုႏွင္းဆီမွ ခူးယူမေပးနုိင္ခဲ့သူ
ေတာင္ေတြအကြယ္မွာပဲ ထားခဲ့

လေရာင္၀ွက္လို႔ ပင့္သက္ငင္ျပီး ေၾကြလြင့္ခဲ့ရတဲ့
ေက်ာင္းတံခါး၀က ညေနေလးေတြလည္း
ေနပါေစေတာ့ေလ။

ဂစ္တာတီးတတ္စ ၾကိဳးေလး ျပတ္သြားတုန္းကလိုမ်ဳိး
လြမ္းလား..လြမ္းရဲ႕

တကယ္ဆို အားလံုးကို ဇာတ္ကြက္ခ်ျပီးမွ
ကိုယ္က တေရးႏုိးထလာခဲ့သူ
ကိုယ္က ပင္လယ္ခုနစ္ထပ္နဲ႕
ေက်ာက္ေခတ္မွာ အိပ္စက္ေနခဲ့မိသူ

ဘယ္သူမဆို ကိုယ္ရႈံးနိမ့္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲကိုေတာ့
သမိုင္းမွာ ဘယ္ဖတ္ၾကည္႕ခ်င္ပါ့မလဲ

အိမ္အိုလမ္းေဆြး
ဘယ္ရထားမွ မရပ္တဲ့ ဘူတာရံုေလးမွာ ငါက်န္ခဲ့မယ္
ညီမေလးေရ
မင္းကေတာ့ တိမ္ရထားနဲ႕လိုက္သြားေပါ့။

ဒီကဗ်ာေလးက ၂၀၀၈ ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာဂ့္ေလး မလုပ္ခင္ ခ်င္းတြင္းမွာ ကေလာင္နာမည္ “ဒီပ” နဲ႕ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးပါ။ ထားသြားတဲ့ ခ်စ္သူကို ဘာ အာဃာတမွ မပါဘဲ ရိုးရိုးေလး လြမ္းထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ တခါတုန္းက ဒီကဗ်ာေလးလိုမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္က်စြာ ႏိုးထ လာခဲ့ဖူးပါတယ္။(အမွတ္တရ တစ္ခုေပါ့ဗ်ာ။) အခုည ျပန္ဖတ္ၾကည့္ရင္း တင္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လုိ႔ ျပန္တင္လိုက္တာပါ ။
လင္းဒီပ
၁၇.၄.၀၉

15 comments:

လုလင္ငယ္ေသြး said...

တိုးတိတ္ ဆြံ႔အ, လြန္းသူ
ရုိးအႏုံနဲ႕လြန္းသူ

မျဖစ္ပါေစနဲ ့ဗ်ာ။ စိတ္မေကာင္းလို ့ပါ။ ကဗ်ာေလးေကာင္းတယ္ဗ်။ အဟုတ္။

အမရာ said...

ခံစားခ်က္အေဟာင္းဲမယ္႕
ေကာင္းေနတံုးပဲမဟုတ္လား.......
လြမ္းရတဲ႕အရသာေလာက္ခ်ိဳၿမိန္တာ
ဘာမွမရွိဘူး.................

Moe Cho Thinn said...

သူ႔ဆံပင္ ႏွင္းဆီေတြနဲ႔ တင္႔တယ္ဖို႔ ဘယ္လို ႏွင္းဆီမွ ခူးမေပးႏိုင္ခဲ႔သူေရ.. ခေရဖူးေလးေတြသာ တန္ဖိုးထား ပန္ခ်င္သူနဲ႔ ေတြ႔ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

မယ္ကိုး said...

"အိမ္အိုလမ္းေဆြး
ဘယ္ရထားမွ မရပ္တဲ့ ဘူတာရံုေလးမွာ ငါက်န္ခဲ့မယ္
ညီမေလးေရ
မင္းကေတာ့ တိမ္ရထားနဲ႕လိုက္သြားေပါ့။"

ကဗ်ာဆရာမို ့က်န္ခဲ့ပံုေလးအစ သေဘာက်စရာ...:)
တိမ္ရထား...တဲ့လား
ုလွတဲ ့ ေဝါဟာရ။

MANORHARY said...

ဘယ္သူမဆို ကိုယ္ရႈံးနိမ့္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲကိုေတာ့
သမိုင္းမွာ ဘယ္ဖတ္ၾကည္႕ခ်င္ပါ့မလဲ

အိမ္အိုလမ္းေဆြး
ဘယ္ရထားမွ မရပ္တဲ့ ဘူတာရံုေလးမွာ ငါက်န္ခဲ့မယ္
...........................
...................
ရႈံးခဲ့တဲ့တိုက္ပြဲသံေတြႏွလံုးသားထဲဆူညံရင္း
ဥၾသခပ္ၿပင္းၿပင္းဆြဲထြက္သြားတဲ့ရာသီအိုတစ္ခုနဲ႔အတူ
.................

အိျႏၵာ said...

ဘယ္သူမဆို ကိုယ္ရႈံးနိမ့္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲကိုေတာ့
သမိုင္းမွာ ဘယ္ဖတ္ၾကည္႕ခ်င္ပါ့မလဲ

အိမ္အိုလမ္းေဆြး
ဘယ္ရထားမွ မရပ္တဲ့ ဘူတာရံုေလးမွာ ငါက်န္ခဲ့မယ္

အလြမ္းရိုးရိုးေလးကို.....
တျငိမ့္ျငိမ့္ခံစားသြားခဲ့တယ္...

ေျပေျပလြင္လြင္စီးသြားတဲ့အသံ..အစီးအဆင္းနဲ႔..
ေျပာခ်င္တာကို ရိုးရိုးလွလွခ်ျပတတ္ပံုေလးကို..
ႏွစ္လိုစြာ...

သက္ေဝ said...

ေမာင္ေလး လင္းေရ...
ႏွစ္သစ္မွာ ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္း စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႕ ျပည့္စံုပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းပါတယ္...။

Welcome said...

ဟုိဒင္း သယ္ခ်င္းရဲ႕ ေဒၚေလးကုိ အမွတ္ရေစတယ္

ႏွစ္သစ္မွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
ခင္မင္လ်က္

ေရႊျပည္သူ said...

စာေၾကာင္းတိုင္းကို ႀကိဳက္ပါတယ္။

“ဘယ္သူမဆို ကိုယ္ရႈံးနိမ့္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲကိုေတာ့
သမိုင္းမွာ ဘယ္ဖတ္ၾကည္႕ခ်င္ပါ့မလဲ”

အဲဒါကိုေတာ့ အႀကိဳက္ဆံုးပါပဲ...။

အလြမ္းေတြနဲ႔ ကင္းေဝးပါေစ ကိုလင္းဒီပေရ...

ေဆာင္းယြန္းလ said...

လမ္းခြဲေတးေလးကို နားေထာင္ခံစားသြားတယ္ညီေလး

ဆိုးသြမ္း said...

amazing bro !!!!

alive28 said...

တိမ္ေတြ ခရီးစျပီလား
ကိုယ္လည္း လိုက္ခဲ့ခ်င္ပါရဲ႕ ။

very good bro. i like it. :)

summer said...

ဂစ္တာတီးတတ္စ ၾကိဳးေလး ျပတ္သြားတုန္းကလိုမ်ဳိး
လြမ္းလား..လြမ္းရဲ့ ... :)

jr.lwinoo said...

ႏူးႏူးညံ့ညံ့ က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ အလြမ္းေလး။
သိပ္ေကာင္းတယ္ ကိုဒီပ။
း)

မမသီရိ said...

အမ မွတ္ခ်က္ ဘာလို႕ မေတြ႕ တာပါလိမ့္..
မေရးျဖစ္ခဲ့တာပဲ ေနမယ္..
ခု တေခါက္ ထပ္လာဖတ္ေတာ့လဲ .. ၾကိဳက္ေနဆဲပဲ ေရာ..