Saturday, September 4, 2010

အခြံ

ပဲ့ကိုင္မဲ့ေနတဲ့ ရြက္တပ္ေလွကေလး
သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္ထဲ ကိုယ့္အရပ္မ်က္ႏွာ ကိုယ္ရွာလို႕ ။

လမ္းေပၚမွာ ေက်ာက္ခဲေလးကို
အရူးက ခလုတ္တိုက္သြားတယ္ ။
ငါ့ကိုေကာ
ဘယ္မာရ္နတ္မွ ခလုတ္မတိုက္မိဘူးလား ။

အေရးတၾကီး ေျပးလိုက္စရာ မရွိ ။
စိတ္တထင့္ထင့္ ေမွ်ာ္လင့္ေနစရာလည္း မရွိ ။

ဘယ္ဖိနပ္ကို စီးျပီး
ဘယ္အရပ္ ကို သြားရမလဲ ။

ေႏြေလထဲက ရြက္ေျခာက္ေတြလို
ငါ့ေန႕ေတြ လြင့္လြင့္ေမ်ာေမ်ာ..။

ၾကာပြတ္သံမၾကားရတဲ့အခါ
ကၽြန္တစ္ေယာက္ ပ်င္းရိေနသလိုမ်ိဳးလား
ရုပ္ရွင္ရံုၾကီးထဲ
တစ္ေယာက္တည္း ၾကည့္ရင္း ေတြးမိတယ္ ။

လင္းဒီပ
၀၄.၀၉.၁၀

5 comments:

ေမာင္မ်ိဳး said...

ရုပ္ရွင္ရံုထဲ တစ္ေယာက္တည္းၾကည့္ရေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္သတုန္း က်ေနာ္ဆို ေန႕ၾကာေစ့တစ္ထုတ္ေလာက္ ၀ါးျပီး ၾကည့္လိုက္တာပဲ း)

အခြံဆိုေတာ့ တစ္ခုခုထည့္လို႕ရမွာေပါ့ ုအခ်စ္ေတြထည့္လိုက္ လိုေနတာ အဲ့တာပဲ ကဗ်ာဆရာ ။

မမသီရိ said...

မအိျႏၵာ ကေတာ့ ဒီေန႕စီတဲ့ ဖိနပ္ေနာက္ လိုက္ေလွ်ာက္မတဲ့ ေမာင္ေလးရဲ႕..

ျပသနာမရွိတာ
ေမွ်ာ္လင့္စရာ မလိုတာ မေအးခ်မ္းဘူးလား ေမာင္ေလး ရာ

September 4, 2010 10:18 AM

Anonymous said...

Avatar 3 D သြားၾကည့္လုိက္ပါ
ရံုထဲမွာ တေယာက္ထဲ ၾကည့္ရလုိ ့
တခါထဲ ငိုခ်င္သြားမယ္

Leo said...

ခ်စ္သူမ်ား အြန္လိုင္းေပၚေရာက္ေနမလားလို႕ ေနာက္ဆံတင္းစရာမလုိေတာ့ဘူး။ ဖုန္းမ်ားေခၚေနမလားလို႕ ေရခ်ိဳးခန္းထဲထိ ဖုန္းယူသြားစရာမလိုေတာ့ဘူး။
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ကလပ္သြားရင္ေတာင္ သူကေတာ့ငါ့ကုိသတိရေနမလားဆိုၿပီး လိပ္ျပာမလုံျဖစ္စရာလဲမလိုေတာ့ဘူး။
အခြံဘ၀ေလးလဲ---ေကာင္းပါတယ္။
ၾကာပြတ္သံမၾကားရေတာ့ ေကာင္းတာေပ့ါ။ :D

jr said...

ေအာက္က ကဗ်ာေက်ာ္ဖတ္သြားတယ္လို႔ ဒီမွာ လာေျပာဒါ။ အခြံေလးကို လာျဖည့္ေပးတဲ့ သေဘာ။
:P